chietiv


CHIETÍV s. n. calmant, mângâiere. (< germ. Quietiv, cf. lat. quietus, liniştit)
CHIETÍV s.n. (Liv.) Calmant, mângâiere. [Pron. chi-e-, scris şi quietiv, var. cvietiv s.n. / < germ. Quietiv, cf. lat. quietus – liniştit].
CHIETÍV s.n. (Liv.) Calmant, mângâiere. [Pron. chi-e-, scris şi quietiv, var. cvietiv s.n. / < germ. Quietiv, cf. lat. quietus – liniştit].